बुद्ध

शान्तिको रंग फैलाउने
माहान व्यक्ति बुद्ध तिमि
पिपल बोट शुद्ध पारि
कहाँ गयौ तिमि

शान्तिको आवाज सुनेनौ फेरी
तिमि टाढा भए पछि
पिपलको बोट उदास भए
तिमीले छोडेर गए पछि

आऊ आऊ फेरी बुद्ध
शान्तिको रंग ल्याउ
उदास भएको पिपलबोटलाई
फेरी हसिलो बनाउ

तिम्रो आवाज सुनेपछि
शान्ति फेरी आई हाल्छ
तिमीले पाइला टेकेपछि
पिपलबोटमा फेरी जिबन्त छाउने छ 

मेरो देश प्यारो लाग्छ

प्रकृतिले श्रिङ्गारेको सुन्दर सिर्जना हो नेपाल
हिमाल, पहाड र तराईले बनेको मेरो देश हो नेपाल
गुराँस फुल्ने, मयुर नाच्ने यो फाँट हो नेपाल
लहलहाउने धानको बालि उब्जाउने गर्भ हो नेपाल
सबै भन्दा ठुलो मेरो मातृभूमि हो नेपाल
तेसैले मलाई मेरो देश प्यारो लाग्छ
मलाई मेरो नेपाल प्यारो लाग्छ

म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे

अन्धाधुन्द गोलि चल्दै थियो, हत्तासियेर भागाभाग थियो
अचानक चिच्याएर उ, मेरो सामु ढल्दा
म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे, म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे

उ मेरो साथि थियो, संगै हुर्केको साथि
संग संगै घुम्थियौ हामि, मेल पात गर्थियौ हामि
आज अचानक क्षत-विक्षत लाश हेर्दा उसको
म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे, म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे

न जंगलको क्रान्तिले उसलाई छोएको थियो
न शहरमा हैकमको जागिर थियो
दुइ छाक जोड्न भारि बोकी हिड्थे उनि
हिमाल झैँ बिशाल हृदय थियो उनको
कोशी झैँ स्वच्छ थियो उनको आत्मा
आज कसैले उनलाई जंगको शहिद भन्दै श्रदान्जली अर्पण गरिंदै छ
शहरमा त झन्, वीर नेपाली भन्दै सुनौलो अक्षरमा नाम लेख्नु पर्छ भनिंदै छ

तर उनको अनर्थ बाल-बालिकाको बारेमा
न त कसैले कसैले बोलेको छ, न त कसैले गरेको छ
दुखिको आत्मा मारेर पनि दुखिनै भएको देख्दा
म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे, म ट्वाल्ल परेर हेरिरहे