Search This Blog

Monday, March 2, 2015

नयाँ वर्ष !!


नयाँ वर्ष !!
नयाँ वर्ष को यो पहिलोदिन एक्कासी तिमीलाई भेटे अनि तिमीसंग बिताएका ति पलहरु सम्झे! अनि सरसर्ती सम्झे तिमीलाई ! फेरी स्मृतिका पानाहरुमा तिमि ताजा भयौ! हुनत भुलेकोनै कहिले थिए तिमीलाई? तर पनि सम्झना र बिर्सनाको कुरो हुँदो रहिछ! तेही भएर मैले सम्झनाको कुरा गरे!

खासमा भन्ने हो भने मैले तिमीलाई जसरि आज भेटे तेस्पछि म भित्र को छटपट्टिलाई घुम्साएर राख्न सकिन! तेही गुम्सिएका भावनाहरुलाई यो पत्र मार्फत पोख्न खोजेको हु! अन्यथा सम्झिने छैनौ भन्ने मलाई बिस्वाश छ!

हुनत अझै पनि बिस्वाश को कुरा गर्दै छु त्यो पनि तिमिसंग, जसले मेरो बिस्वाश को वास्ता गरेन, जसले प्रेमको वास्ता गरेन, जसले........ खैर प्रेम भनेको येही रहिछ तेही भएर पनि घरि घरि गहिरो चोट दिने प्रति पनि बिस्वाश जागिराख्दो रहिछ तेही भएर होला मैले पनि तिमि प्रति फेरी फेरी बिस्वाश गरे अनि यो पत्र कोर्ने सहस गरे!

अब के भनुम पहिलो कुरा त सम्बोधन पनि गर्न सकिन मैले तिमीलाई, अरुको श्रीमतीलाई सम्बोधन गर्ने धेरै साइनो हुन्छन तर कुनै पनि सम्बोधनले पनि म तिमीलाई बोलाउन सक्दिन! तेही भएर बिना सम्बोधन यो पत्र को सुरुवात गरेको छु!

खैर छोड ति कुरा, खासमा मैले तिमीलाई किन पत्र लेखे त्यो चाही भन्नु उपयुक्त होला, म भित्र घुम्सियेका केहि कुराहरु थिए ति कुरा तिमिसंग साट्न मन लगेर नै यो पत्र कोरेको मैले

तिमि अझै राम्री भैछौ, पहिले भन्दा राम्री भैछौ, मोटाएकी पनि रहिछौ! तेही भएर हिजो जब मैले तिमीलाई देखे, हेरी रहुझैँ  लग्यो! एकैछिन सबैबाट लुकेर तिमीलाई हेरे पनि! तिम्रो ओठको मुस्कान, तिम्रो त्यो हास्ने बानि, साथिहरुसंग जिस्किंदा मस्किने बानि, मस्त बह्येर मा तिमीलाई हेरीरहे! सायद म एक्लै भएको भए अझ कति समयसम्म हेर्थे होला थाहा छैन तर मसंगैको छोरीले जब घच-घचाइन अनि मात्रै म होस्मा आए! अर्थात् म एकैछिन भएपनि फेरी तिमि प्रति मायाको सागरमा डुबुल्की लाउन पुगे! ति पुरानो दिन सम्झिन पुगे! तिमिसंग बितेका पलहरुमा हराउन पुगे! एकछिन त मैले भुले पनि तिमीले मेरो प्रेमलाई एउटा दोबाटोमा लगेर छाड्यौ भनेर, मलाई जब तिम्रो प्रेमको आबश्यकता थियो तेही बेला तिमीले मेरो साथ् छाड्यौ, जब मा भौतारिन्दै थिए यो स्वार्थी संसारमा तेही समयमा तिमीले पनि स्वार्थी भै मेरो साथ् छाड्यौ, मलाई आबस्यकता थियो जब तिम्रो सुबेक्छाको तेही बेला तिमीले आफ्नो इक्छा बदलीयौ ..... सबै भुले मैले, मैले सम्झे केवल तिमि मेरो पहिलो प्रेम हौ भनेर... तर भुले तिमि मेरो पहिलो प्रेम थियौ भनेर...मलाई बिस्वाश घात गर्ने पहिलो व्यक्ति पनि हौ भनेर.... हुनत तिमि मेरो पहिलो प्रेम नै हौ... पहिलो नै रहन्छौ, तेही भएर तिमीलाई भुल्न गार्हो नै हुँदो रहिछ.... तेही भएर सम्झी रहे... अनि भुले तिमीले दिएका बेथाहरु पीडाहरु... म सम्झिन पनि चाहना थिए तिमीलाई तर आज तिम्रै बारेमा सपना हेर्दै थिए.. माया सम्झिन्दै थिए... तर... क्षनिक भर को त्यो क्षन पछि म होस् मा आए अनि ... फेरी तिमीलाई हेरे तिमि अझै हासी रहेकी थियौ.. आफ्नो साथि आफ्नो परिवारहरुसंग रमाई रहेकी थियौ... खुसीको त्यो माहोल थियो...त्यो माहोल बदल्न चाहन्न थिए म तेही भएर तिमीलाई टाडइबाट हेरे तिम्रो समिप आइन.. तिम्रो खुसि हेरे अनि तिमीले दिएका पिडा भुले.. तिम्रो ओठम़ा सधै येसरी नै हासो रहिरहोस भन्ने मन-मनै कामना गरे.. अनि आफ्नो छोरी बोकेर म चुप छाप आफ्नो गन्तब्य तिर लागे....
मन मनै तिमीलाई "नयाँ वर्षा को शुभकामना " दिंदै म लागे........................



"आशु"


No comments:

Post a Comment